Jacek i Placek - bliźniaki - jak dwie krople wody. Pod względem funkcjonalności i wyglądu zewnętrznego identyczne - prawie, bo Commodore C16 w porównaniu z Commodore C16, był nieco ułomny ze względu na pamięć RAM 16kB. Modele te należały do rodziny "264 series", która została zaprezentowana w styczniu 1984 roku na targach elektronicznych CES.

Nie ukrywajmy, że wdrożenie tych modeli mogło się okazać katastrofą, do której - nie wiem z jakich przyczyn, ale - nie doszło (w podobnej sytuacji dotknęła ona Sinclair'a). Siła Commmodore pozwoliła przetrwać trudny okres przekształceń i chęci pokazania czegoś nowego, a tym samym utrzymania się na rynku.

Zastosowanie nowego lepszego Basic'a (C v.3.5) było dobre, dla tych którzy wiedzieli coś o nim. Jednak dla tych, którzy zasugerowali się ceną i chcieli się tylko bawić - nawet C116 okazał się niepotrzebnym wydatkiem.

Niezachowanie zgodności między nowymi modalami i Commodore C64 było dużym błędem. Dla nowych użytkowników było to zdradą i wielkim nieszczęściem, gdyż nie doczekali się oni implementacji programów jakie były dostępnę dla wielkiego poprzednika - "komoda" wygrała z nowszymi i może nawet lepszymi od siebie. Czyżby współzawodnictwo wewnętrzne zawodników z jednego team'u? A może podstęp Jack'a Tramiela, który odszeł do konkurencji i objął stery w Atari?

Dziś nie mamy na to wpływu, ale "proceder" ten doprowadził do dużego osłabienia firmy. Zastosowanie nowego procesora i Basic'a nie dało oczekiwanych rezultatów. Zmiana organizacji pamięci i niedostępność generowania sprite'ów, a co za tym idzie, brak oprogramowania - doprowadziły do upadku projektu 264 i przewidywanego 364, które już z pozycji handlowej w pewnym sensie były nie do zrealizowania.

Garstka zapaleńców jednak chwaliła sobie to przedsięwzięcie i uznała układanie własnych programów za dobrą zabawę. Producent jednak nie był z takiego obrotu sprawy zadowolony i był zmuszony do zmiany polityki.