W założeniach firmy Commodore C+4 nie miało zastąpić nieco podstarzałego, ale dobrze się trzymającego Commodore C64. Krok naprzód dla Commodore'a był czymś nieuniknionym. W styczniu 1984 roku, podobnie jak Commodore C16 i Commodore C116, zadebiutował też należący do serii 264 właśnie Commodore C+4.

Nie był on jeszcze wtedy oznaczony tym symbolem, ale miał być przeznaczony dla małych firm i przedsiębiorstw. Producent chciał, aby urządzenia tej serii były wykonane i dostosowywane nawet już w samym sklepie do potrzeb klienta.

Jak już wspomnieliśmy pomysł produkcji wielu różnych wersji (konfiguracja systemu i pamięci) tych samych komputerów byłby niewygodny już dla samych sprzedawców oraz podrażałby koszty. Dlatego też już w pół roku później zarzucono ten projekt, a powstały w efekcie produkt otrzymał cztery programy na stałe wprowadzone do ROM-u.

Był nim jak się można domyśleć Commodore C+4. Nie był najlepszym produktem dla tych którzy nie mają wielkiego pojęcia o Basic'u - podobnie jak to było w przypadku C16-tek. Nowy procesor był zgodny z "mośkami" - procesory MOS - 6502 i 6510 stosowanymi w Commodore C64. Implementacja dobrze znanych programów i gier na C+4-kę nie mogła się udać, ponieważ zmiana organizacji pamięci, profilu nowej konstrukcji i po trosze zmiany systemu uniemożliwiły prostą wymianę oprogramowania.

Firma zaproponowała ok 30 programów użytkowych i kilka najpopularniejszyc gier. Wprowadzony Basic (tzw. v.3.5), w odróżnieniu od "komodowej" wersji (2.0) posiadał komendy do obsługi grafiki i ubogiego 2-kanałowego generatora dźwięku.

Bardziej zaawansowanym użytkownikom, wbudowany na stałe do ROM-u język maszynowy, pozwalał też "tworzyć" skomplikowane programy. Kontynuacją tej koncepcji był późniejszy monitor dla Commodore C128(D), który już po doświadczeniach z Commodore C16-ką i C+4-ką, posiadał tryb pracy zgodny z Commodore C64.