Nowy Sharp MZ 800 nie różnił się z zewnątrz zbytnio od 700'ki. Zamiast magnetofonu można w nim było spotkać stację 3.5" znaną do dnia dzisiejszego. Był tak samo solidny, ale i biedny w oprogramowanie.

Przy dużej dozie optymizmu i samozaparcia można było "uleputać" nań dobry programik. Japończycy stawiali - chyba...? - na rozwój nieformalnych grup i własnych programów. Np. w Łodzi duża liczba użytkowników prowadząca jeden z takich klubów nazbierała prawi 300 różnego rodzaju programów (m.in. gier, programów edukacyjnych i użytków do obróbki tekstu oraz języków programowania: Fortran, Pascal, Assembler czy Forth).

Ulepszone możliwości graficzne i dźwiekowe pozwalały cieszyć zmysły nowymi trick'ami. Ale czy ten heroiczny wysiłek nie poszedł na marne?

"... Ach to feler westchnął seler: wnet i tak zginiemy..." - no może nie w zupie, ale w zalewie różnej maści klonów PC. No tak - kto miał zarobić ten zarobił i zwinął interes, a Ty użytkowniku radź sobie sam.