Sukces jakie odniosły dwa poprzednie modele, raczej prymitywne w porównaniu z nowym ZX Spectrum 48kb, wróżyły wiele dobrego w 1982 roku. I tym razem nos Sinclair'a nie pomylił tropu.

Większa pamięć, dobre parametry graficzne, mały "spiker" i jak zwykle - uzasadniona - niska cena potrafiły wyeliminować konkurencję i stać się szlagierem na rynku komputerów osobistych - a raczej domowych.

Oczywiście nie zapomniano o mankamentach poprzednich wersji, włącznie z niewygodną gumową klawiaturą na metalizowanej folii. Bez dodatkowych interface'ów i przystawek sprzętowych można się było z ZX Spectrum 48kb podłączyć jedynie do telewizora i magnetofonu. Wszystkie dodatkowe urządzenia stwarzały już problem. Nawet joystick - do tego też była potrzebna przystawka Kempston. Ale jak już wspomniałem najmniejsza linia oporu i najniższa cena, a i przez to największa dostępność oprogramowania, spowodowały że produkty Sinclair'a cieszyły się niezmienną popularnością przez dłuższy okres czasu.

Konkurencja też nie spała i widził to wielki "Szu" Clive Sinclair. Postanowił więc zmodernizować hit tym razem na dobre, by nie dać się wyrzucić z targowiska. Ale jak to zwykle bywa z nieustającym pasmem sukcesów, ono też ma gdzieś swój kres.

Historia firmy Sinclair znajduje się w serwisie tech.enautic.pl, której tematem jest nie tylko historia ale i nowe technologie.